Monday, February 16, 2009

မိုးကုတ္သဟာယစာေပဆု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ခ်ီးျမွင့္

မိုးကုတ္ သဟာယစာၾကည့္တိုက္ ၏ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ သဟာယစာေပဆု ခ်ီးျမွင့္ပြဲ အခမ္းအနားကို ၂၀၀၉-ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၃)ရက္ ေသာၾကာေန႔တြင္ ဆုခ်ီးျမွင့္ေရးေကာ္မတီက မိုးကုတ္ၿမိဳ႕မွေန၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ သြားေရာက္ၿပီး က်င္းပနိဳင္ခဲ့ပါသည္။

အခမ္းအနားကို ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမႏွင့္ မဟာဗႏၶဳလပန္းျခံ ေထာင့္ရွိ City Star Hotal ၌ ေန႔လည္ ၁း၀၀ မွ ၃း၀၀ အထိ က်င္းပခဲ့ရာ ဖိတ္ၾကားထားေသာ မဂၢဇင္း ဂ်ာနယ္မ်ားမွ အယ္ဒီတာမ်ား၊ စာေရးဆရာမ်ား၊ ကဗ်ာဆရာမ်ားႏွင့္ သတင္းေထာက္မ်ား၊ စာေပအသိုင္းအ၀ိုင္းမွ ပုဂၢိဳလ္မ်ား စံုညီစြာ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါသည္။

ေရွးဦးစြာ အခမ္းအနားအစီအစဥ္ကို သဟာယစာေပ ဆုခ်ီးျမွင့္ေရးေကာ္မတီ၏ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ ဦးေဇာ္မင္းေက်ာ္ (စာေရးဆရာ ျပည္ေသြးနိဳင္၊ ခ်ယ္ရီမဂၢဇင္းႏွင့္ ရနံ႔သစ္မဂၢဇင္း စီစဥ္သူ) က ဖတ္ၾကားၿပီးေနာက္ ဆုခ်ီးျမွင့္ေရးေကာ္မတီ၏ ကိုယ္စား စာေရးဆရာ ထက္နိဳင္(တလုပ္ၿမိဳ႕) က အဖြင့္အမွာစကား ေျပာၾကားၿပီး သဟာယစာေပဆု၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ မူ၀ါဒမ်ားကို ရွင္းလင္းတင္ျပပါသည္။

ထို႔ေနာက္ သဟာယစာၾကည့္တိုက္ ဥကၠဌ ဦးျမင့္ေဆြက သဟာယစာၾကည့္တိုက္၏ သမိုင္းေၾကာင္းကို ဖတ္ၾကားပါသည္။ ဆက္လက္ၿပီး တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ သဟာယစာေပဆု ေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႕၏ သံုးသပ္ခ်က္ကို ဖတ္ၾကားရာတြင္ စာေရးဆရာ ေမာင္လြင္မြန္(ကသာ) (ပန္းအလကၤာမဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ၊ ရီေနနိဳင္ အမည္ျဖင့္ စာေပေ၀ဖန္ေရးေဆာင္းပါးမ်ားလည္း ေရးသားလွ်က္ရွိ) က အေတြးအျမင္စာေစာင္၏ သမိုင္းေၾကာင္းႏွင့္ ဆုေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႕၏သံုးသပ္ခ်က္ ကိုလည္းေကာင္း၊ ဦးထြန္း၀င္းၿငိမ္း (Beauty မဂၢဇင္းအယ္ဒီတာ) က စာေရးဆရာမ ဂ်ဴး ၏ သူ.. မင္းကုိဘယ္ေတာ့မွ လံုးခ်င္း၀တၳဳအေပၚ ဆုေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႔၏သံုးသပ္ခ်က္ ကိုလည္းေကာင္း ဖတ္ၾကားပါသည္။ ဆက္လက္၍ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ သဟာယစာေပဆုကို ခ်ီးျမွင့္ရာ မေဟသီမဂၢဇင္းအယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦး၀င္းသူရက အေတြးအျမင္စာေစာင္ အယ္ဒီတာအဖြဲ႕ကိုယ္စား ဆရာမ သီရိ၀ံသ ကိုလည္းေကာင္း၊ ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္းႏွင့္ အလင္းတန္းဂ်ာနယ္၏ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦး၀င္းၿငိမ္းက စာေရးဆရာမ ဂ်ဴး အားလည္းေကာင္း အသီးသီး ဆုခ်ီးျမွင့္ေပးအပ္ခဲ့ပါသည္။

ထို႔ေနာက္ ဆုရရွိသူမ်ားက ေက်းဇူးတင္စကား ျပန္လည္ေျပာၾကားၿပီး သဟာယစာၾကည့္တိုက္ ဥကၠဌ ဦးျမင့္ေဆြမွ ဆုခ်ီးျမင့္ေရးေကာ္မတီ၏ကိုယ္စား ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္း ေျပာၾကားကာ အခမ္းအနားကို ရုပ္သိမ္းခဲ့ပါသည္။

ထုိ႔ျပင္ အလင္းတန္းဂ်ာနယ္ကလည္း သဟာယစာၾကည့္တိုက္ ရံပံုေငြအျဖစ္ က်ပ္ တစ္သိန္းတိတိကို လွဴဒါန္းခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။ သဟာယစာေပဆုခ်ီးျမွင့္ေရးအဖြဲ႕သည္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၁)ရက္ေန႔တြင္ စာေရးဆရာႀကီး လူထုစိန္၀င္း ၏ ေနအိမ္သို႔လည္းေကာင္း၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၂)ရက္ေန႔တြင္ သံလ်င္တြင္ ေရာက္ရွိေနေသာ စာေရးဆရာႀကီး ဒဂုန္တာရာ အားလည္းေကာင္း၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၃)ရက္ေန႔တြင္ ကာတြန္းဆရာႀကီး ဦးေဖသိန္း၏ ေနအိမ္သို႔လည္းေကာင္း သြားေရာက္ကာ ဂါရ၀ျပဳ ကန္ေတာ့ခဲ့ၾကၿပီး ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ကူညီခဲ့ၾကပါသည္။ စာေရးဆရာႏွင့္ သတင္းစာဆရာႀကီး လူထုစိန္၀င္း၊ ကာတြန္းဆရာႀကီး ဦးေဖသိန္း တို႔ကလည္း စာၾကည့္တိုက္အတြက္ စာအုပ္မ်ား ျပန္လည္ ေပးအပ္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကပါသည္။


S.T.A

Read More...

Wednesday, January 28, 2009

၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ၊ မိုးကုတ္မဲဆႏၵနယ္ ႏွင့္ NLD

ျမန္မာနိဳင္ငံတြင္ ၁၉၆၂-ခုမွစ၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္း ဦးေဆာင္ကာ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ ျဖင့္ တစ္ပါတီအာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို က်င့္သံုးခဲ့ပါသည္။ ထိုသုိ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ရာ (၂၆)ႏွစ္အၾကာ ၁၉၈၈-ခုႏွစ္တြင္ ျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လံုး၏ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔ေသာ အံုၾကြဆန္႔က်င္မွဳ ေပၚေပါက္ခဲ့ရၿပီး သမိုင္း၀င္ ရွစ္ေလးလံုးလူထုအေရးေတာ္ပံုႀကီးႏွင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရပါသည္။ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ စနစ္ႀကီးသည္လည္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းခဲ့ရၿပီး ၁၉၈၈-ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၁၈)ရက္ေန႔တြင္ တပ္မေတာ္မွ အာဏာသိမ္းယူခဲ့ရာ နိဳင္ငံေတာ္ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားမွဳတည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႕ ကို ဖြဲ႕စည္း၍ တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါသည္။ ထိုစဥ္က န၀တ အစိုးရအဖြဲ႔မွ တာ၀န္ယူၿပီးသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ၄င္းတို႔၏ တာ၀န္ႀကီး (၄)ရပ္ကို ကမၻာသိ ေၾကျငာခဲ့ရာတြင္ ပါတီစံုအေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲကို က်င္းပေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ပါ၀င္ခဲ့ပါသည္။ တစ္ဆက္တည္း နိဳင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္း ဥပေဒကို ၁၉၈၈-ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၂၇)ရက္ေန႔တြင္ ျပဌာန္းခဲ့ပါသည္။

ထိုသို႔ ျပဌာန္းၿပီးသည့္ေနာက္ ပထမဦးဆံုးအေနျဖင့္ ဦးသုေ၀၏ ဒီမိုကေရစီပါတီက ဦးစြာ မွတ္ပံုတင္ခဲ့ၿပီး၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း ေအာင္ႀကီး၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရတင္ဦး၊ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ သမီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တို႔ ဦးေဆာင္ေသာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) ပါတီကို ၁၉၈၈-ခု စက္တင္ဘာလ (၂၈)ရက္ေန႔တြင္ အမွတ္စဥ္ (၂) ေနရာ၌ တရား၀င္ မွတ္ပံုတင္ခဲ့ပါသည္။ ထုိစဥ္က နိဳင္ငံေရးပါတီအျဖစ္မွတ္ပံုတင္ခဲ့ၾကေသာ နိဳင္ငံေရးပါတီေပါင္းမွာ (၂၃၆)ပါတီထိ ရွိခဲ့ပါသည္။ တပ္မေတာ္အစိုးရက ၁၉၉၀-ျပည့္ႏွစ္ ေမလ(၂၇)ရက္ေန႔တြင္ ပါတီစံုအေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲႀကီးကို ျမန္မာနိဳင္ငံတ၀ွမ္းလံုးတြင္ မဲရံုေပါင္း (၁၈၁၈၉) ဖြင့္လွစ္ကာ က်င္းပျပဳလုပ္ေပးခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ၁၉၉၀-ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ေသာ နိဳင္ငံေရးပါတီ အေရအတြက္မွာ (၉၃)ပါတီသာ ရွိခဲ့ပါသည္။ NLD ပါတီသည္လည္း တစ္နိဳင္ငံလံုးတြင္ မဲဆႏၵနယ္ေပါင္း (၄၈၅) ရွိသည့္အနက္ မဲဆႏၵနယ္ (၄၄၇)ခုတြင္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ရာ (၃၉၂)ေနရာတြင္ အနိဳင္ရရွိခဲ့ပါသည္။ ၁၉၉၀-ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္အရ NLD ပါတီသည္ တစ္နိဳင္ငံလံုးကိုယ္စားျပဳ မဲရရွိမွဳ (၅၂.၅%)ျဖင့္ ၿပိဳင္ဖက္မရွိ အနိဳင္ရရွိခဲ့ပါသည္။

၁၉၉၀-ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးတြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္(၁)ႏွင့္ အမွတ္(၂)တြင္လည္း NLD ပါတီမွ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ပါသည္။ ထိုစဥ္က မိုးကုတ္မဲဆႏၵနယ္ေျမတြင္ ၀င္ေရာက္အေရြးခံၾကေသာ နိဳင္ငံေရးပါတီ (၆)ပါတီ ရွိခဲ့ပါသည္။ ၄င္းတို႔မွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD)၊ လီဆူအမ်ိဳးသားေသြးစည္းခိုင္မာေရးအဖြဲ႕၊ တအာင္း (ပေလာင္) အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၊ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရးပါတီ (တ.စ.ည)၊ ဦးသုေ၀၏ ဒီမိုကေရစီပါတီ၊ ဦးေအာင္ႀကီး၏ ျပည္ေထာင္စုအမ်ိဳးသားမ်ားဒီမိုကေရစီပါတီ (UNDP) တို႔ျဖစ္ၾကပါသည္။ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (SNLD) မွာ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕သို႔ စည္းရံုးေရးခရီးစဥ္ အေနျဖင့္သာ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ပါတီအေနျဖင့္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္း မျပဳခဲ့ပါ။ ထို႔အတူ ဗကသ အဖြဲ႕မွ မိုးသီးဇြန္ ဦးစီးေသာ လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ သည္လည္း ရံုးခန္းမ်ား လာေရာက္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္း မရွိခဲ့ပါ။ ထုိစဥ္က မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္မဲဆႏၵနယ္ေျမ အမွတ္(၁)တြင္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပဳိင္ၿပီး အေရြးခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္မွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚေမႏွင္းၾကည္ (ခ) ေဒၚနီနီ ျဖစ္ပါသည္။ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္ မဲဆႏၵနယ္ေျမ အမွတ္(၂)တြင္ အနိဳင္ရရွိခဲ့သူမွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးဗိုလ္လွတင့္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း မိုးမိတ္ၿမိဳ႕မွ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္တြင္ ကိုယ္စားျပဳ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း မရွိသည့္အတြက္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕သို႔ အကူအညီေတာင္းခံခဲ့ရာ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕မွ ဆရာ၀န္ႀကီး ေဒါက္တာဦးအံုးေမာင္္ (အမ်ိဳးသားစာေပဆုရ စာေရးဆရာ)က ၀င္ေရာက္အေရြးခံရာ မိုးမိတ္ၿမိဳ႕ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ အနိဳင္ရရွိခဲ့ပါသည္။

ေဒၚေမႏွင္းၾကည္ (ခ) ေဒၚနီနီ (မိုးကုတ္မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္-၁ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)
ေဒၚေမႏွင္းၾကည္ (ခ) ေဒၚနီနီကို ၁၉၄၈-ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၄)ရက္ေန႔တြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ ထင္းရွဴးျခံရပ္ကြက္တြင္ ေမြးဖြားခဲ့ပါသည္။ မိဘမ်ားမွာ ဦးေအာင္ညြန္႔ႏွင့္ ေဒၚေဌးတို႔ ျဖစ္ၾကၿပီး ေမြးခ်င္းေမာင္ႏွမ (၅)ေယာက္တြင္ အႀကီးဆံုးျဖစ္သည္။ ငယ္စဥ္က မိုးကုတ္ၿမိဳ႕တြင္ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး မိုးကုတ္အထက(၁) မွေန၍ တကၠသိုလ္၀င္တန္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။ ထိုေနာက္ မႏၱေလးတကၠသိုလ္ သုိ႔ တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ရုကၡေဗဒ အထူးျပဳဘာသာရပ္ျဖင့္ ၁၉၆၈-ခုႏွစ္တြင္ ဘြဲ႕ရရွိခဲ့ပါသည္။ ၁၉၆၉-ခုႏွစ္တြင္ ဦးမိုးဟိန္းႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့ၿပီး သမီး(၃)ေယာက္ ထြန္းကားခဲ့ပါသည္။ မိဘရိုးရာ ေက်ာက္ကုန္သည္လုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳခဲ့ၿပီး မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ ၿမိဳ႕မရပ္တြင္လည္းေကာင္း၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အမွတ္(၈၁) ျမကန္သာလမ္း၊ ဆယ္မိုင္၊ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ တလွည့္စီ ေနထိုင္ခဲ့ပါသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေသာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို ၁၉၈၈ စက္တင္ဘာလတြင္ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ နိဳင္ငံအႏွံ႔ရွိ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္းစံုတို႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္ ဆက္သြယ္ၾကပါသည္။ သို႔ရာတြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္အေနျဖင့္ လာေရာက္ဆက္သြယ္ျခင္း မရွိခဲ့သည့္အတြက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ မိုးကုတ္အသိုင္းအ၀ိုင္းမ်ားႏွင့္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္အသင္းတို႔က NLD ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းႏွင့္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးကာ NLD ပါတီမွ မိုးကုတ္သို႔ စည္းရံုးေရးတာ၀န္ခံအျဖစ္ ေစလႊတ္ရန္အတြက္ ေဒၚေမႏွင္းၾကည္အား ေရြးခ်ယ္တာ၀န္ေပးခဲ့ၾကပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဒၚေမႏွင္းၾကည္သည္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္သို႔ ပါတီစည္းရံုးေရးကိစၥျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ တိုက္ရိုက္ေစလႊတ္ခံရသူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္၏ NLD စည္းရံုးေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ၁၉၈၈ ေအာက္တိုဘာလ (၂၀)ရက္ေန႔မွ စၿပီး ၿမိဳ႕နယ္စည္းရံုးေရးတာ၀န္ခံ အေနျဖင့္ စတင္ဦးေဆာင္ လွဳပ္ရွားခဲ့ပါသည္။ ၁၉၈၉-ခု မတ္လတြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ၿမိဳ႕နယ္ စည္းရံုးေရးေကာ္မတီကို ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၾကရာတြင္ ေကာ္မတီ၀င္တစ္ဦးအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရကာ ၿမိဳ႕နယ္စည္းရံုးေရးမွဴးႏွင့္ ဘ႑ာေရးမွဴး တာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

၁၉၉၀ ပါတီစံုေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္ မဲဆႏၵနယ္ေျမ အမွတ္(၁)မွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အျဖစ္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွေန၍ ၀င္ေရာက္အေရြးခံရာ အနိဳင္ရရွိခဲ့ပါသည္။ ထုိစဥ္က မဲလာေရာက္ေပးသူေပါင္း (၂၅၃၄၈)အနက္မွ ေထာက္ခံမဲ (၁၆၄၃၉)ကို ရရွိခဲ့ၿပီး ရာခိုင္ႏွဳန္းအားျဖင့္ (၇၂.၂၆)ျဖင့္ အနိဳင္ရရွိခဲ့သည္။ ၁၉၉၃-ခုႏွစ္တြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ အမ်ိဳးသားညီလာခံ၌ NLD မွ ကိုယ္စားျပဳလႊတ္ေတာ္အမတ္ေပါင္း (၁၀၀)တက္ေရာက္ခဲ့ရာတြင္ တစ္ဦးအပါအ၀င္ျဖစ္သည္။ ၁၉၉၅-ခုႏွစ္တြင္ အမ်ိဳးသားညီလာခံ၏ မူ၀ါဒႏွင့္ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားကို ျပဳျပင္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုရာတြင္ အစိုးရမွ မလိုက္ေလ်ာသျဖင့္ NLD ပါတီက သပိတ္ေမွာက္ထြက္ခြာခဲ့ရာတြင္လည္း ပါ၀င္ခဲ့ပါသည္။

ထို႔ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ခဲ့ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ပုဂၢိဳလ္ေရးဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားအတြက္ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနပါသည္။ ထုိ႔အျပင္ NLD ပါတီမွ ဦးေဆာင္က်င္းပေသာ အခမ္းအနားတခ်ိဳ႕ႏွင့္ အစည္းအေ၀းလုပ္ငန္းမ်ားကို မိမိေနအိမ္တြင္ လက္ခံ၍ ေဆာင္ရြက္ေပးလွ်က္ရွိပါသည္။ လက္ရွိ NLD ဗဟိုအမ်ိဳးသမီးလုပ္ငန္းအဖြဲ႕ တြင္လည္း အဖြဲ႕၀င္တစ္ဦးအျဖစ္ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေနဆဲလည္း ျဖစ္သည္။ ၄င္းအျပင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္ NLD လူငယ္အဖြဲ႕ႏွင့္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိၿပီး လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား ေပၚထြက္လာေစေရးအတြက္ လိုအပ္သည္မ်ားကို ကူညီပံ့ပိုးေပးလွ်က္ ရွိသည္။ မိုးကုတ္ NLD လူငယ္ စာၾကည့္အသင္းတို႔လည္း ကြန္ပ်ဴတာႏွင့္ စာအုပ္စာတမ္းမ်ားကို ေထာက္ပံ့ကူညီေပးခဲ့ပါသည္။

ဦးဗိုလ္လွတင့္ (မိုးကုတ္မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္(၂) ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)
ဦးဗိုလ္လွတင့္ကို ၁၉၅၇- ဒီဇင္ဘာ (၂၃)ရက္ေန႔တြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္ အေနာက္ပိုင္း ေဂါင္းဦးဘာရပ္ကြက္တြင္ ေမြးဖြားခဲ့ပါသည္။ မိဘမ်ားမွာ ဦးစံရွိန္ႏွင့္ ေဒၚအုန္းတို႔ ျဖစ္ၾကၿပီး ေမြးခ်င္း(၈)ေယာက္တြင္ သတၱမေျမာက္သား ျဖစ္သည္။ ၁၉၆၂-မွ ၁၉၇၃-အထိ မိုးကုတ္က်ပ္ျပင္အထကတြင္ န၀မတန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး ၁၉၇၃-၇၅ တြင္ ရန္ကုန္ ကမာရြတ္ အထက(၂) မွေန၍ တကၠသိုလ္၀င္တန္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။ ထိုမွ စက္မွဳတကၠသိုလ္(ရန္ကုန္)သို႔ တက္ေရာက္ခြင့္ရခဲ့ၿပီး ၁၉၈၀-၈၁ တြင္ B.E Civil ဘြဲ႕ကို ရရွိခဲ့သည္။ ၁၉၈၄-၈၅တြင္ ဆည္ေျမာင္းဦးစီးဌာန၊ ပ်ဥ္းမနား ငလိုက္ေခ်ာင္း စီမံကိန္း၌ လက္ေထာက္အင္ဂ်င္နီယာ ၀န္ထမ္းအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၆-ခုႏွစ္တြင္ အစိုးရအလုပ္မွ ႏွဳတ္ထြက္ၿပီး ေက်ာက္အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ငန္းကို လုပ္ကိုင္ခဲ့ပါသည္။

၁၉၈၈-ခုႏွစ္တြင္ တစ္နိဳင္ငံလံုး၌ ရွစ္ေလးလံုး လူထုအေရးေတာ္ပံုႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့ရာတြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္၌ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအျဖစ္ တက္ၾကြစြာ ပါ၀င္လွဳပ္ရွားခဲ့ပါသည္။ စစ္တပ္မွ အာဏာသိမ္းၿပီးကာစ (၁၉.၈.၀၈) မွ (၂၄.၈.၀၈)အထိ မိုးကုတ္အက်ဥ္းေထာင္တြင္ အျခားနိဳင္ငံေရးလွဳပ္ရွားသူမ်ားႏွင့္အတူ ထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရပါသည္။ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ၿပီးေနာက္ ၿမိဳ႕နယ္စည္းရံုးေရးမွဴးအျဖစ္ တက္ၾကြစြာ ပါ၀င္ခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ၿမိဳ႕နယ္စည္းရံုးေရးေကာ္မတီတြင္ တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။

၁၉၉၀-ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္(၂)မွ NLD ကိုယ္စားျပဳ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအျဖစ္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ရာ အနိဳင္ရရွိခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က မဲလာေရာက္ေပးသူေပါင္း (၂၄၅၉၆) ရွိသည့္အနက္ ေထာက္ခံမဲ (၁၆၅၂၇)မဲ၊ ရာခိုင္ႏွဳန္းအားျဖင့္ (၇၂.၂၆)ျဖင့္ အနိဳင္ရရွိခဲ့သည္။ ၁၉၉၀ ဇူလိုင္လတြင္ မႏၱေလးသူ ေဒၚႏွင္းႏွင္းေ၀ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၉၀ စက္တင္ဘာလႏွင့္ ေအာက္တိုဘာလအတြင္း စင္ၿပိဳင္အစိုးရဖြဲ႕စည္းေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ မႏၱေလးၿမိဳ႕၌ လွိဳ႕၀ွက္က်င္းပခဲ့ေသာ အစည္းအေ၀းတြင္ ဦးေဆာင္ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ အဖမ္းခံရမည့္အႏၱရာယ္ကို တိမ္းေရွာင္ရင္း ထိုင္းနယ္စပ္သို႔ ထြက္ခြာသြားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ အေမရိကန္တြင္ အေျခစိုက္ေသာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာစိန္၀င္း ဦးေဆာင္သည့္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာနိဳင္ငံအမိ်ဳးသားညႊန္႔ေပါင္းအစိုးရအဖြဲ႕ (NCGUB) တြင္ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္လည္းေကာင္း တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လွ်က္ ရွိပါသည္။

NLD မိုးကုတ္
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၊ NLD ပါတီသည္ ယေန႔အခ်ိန္ထိ တရား၀င္ပါတီအျဖစ္ ရပ္တည္လွဳပ္ရွားေနဆဲ ျဖစ္သည္။ ၂၀၀၃-ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဒီပဲယင္းအေရးအခင္းၿပီးေနာက္ အစိုးရမွေန၍ နိဳင္ငံတ၀ွမ္းရွိ NLD ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ တိုင္းရံုး အားလံုးကို ဖြင့္လွစ္ခြင့္မျပဳေတာ့ပဲ ခ်ိတ္ပိတ္ထားခဲ့ရာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ရံုး တစ္ခုတည္းကိုသာ ဖြင့္လွစ္ခြင့္ျပဳခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္ NLD ပါတီရံုးသည္လည္း ခ်ိတ္ပိတ္ခံရၿပီး ရံုးလုပ္ငန္းမ်ား ရပ္ဆိုင္းခဲ့ရသည္။ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္ NLD ပါတီရံုးကို ရွမ္းစုရပ္ရွိ ဦးေအာင္ေက်ာ္ ေနအိမ္တြင္ ၁၉၈၈-ခု ေအာက္တိုဘာလမွစ၍ ခ်ိတ္ပိတ္ခံရသည့္အခ်ိန္အထိ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္။

လက္ရွိအေနျဖင့္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္ NLD ပါတီ စည္းရံုးေရးေကာ္မတီတြင္ ဥကၠဌအျဖစ္ ဦးလွဦး(ေစ်းေဟာင္း)၊ ဒုဥကၠဌ-၁ ဦးေက်ာ္ညြန္႔(ၿမိဳ႕လယ္)၊ ဒုဥကၠဌ-၂ ဦးဦးကို(က်ပ္ျပင္ၿမိဳ႕မ)၊ အတြင္းေရးမွဴး ဦးတိုးတိုး(ေအာင္ခ်မ္းသာ)၊ တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴး ဦးဘစိမ္း(က်ပ္ျပင္ေတာင္ေပၚကုန္း)၊ လူငယ္တာ၀န္ခံ ကိုမင္းသူ(ေရပူ) တို႔မွ ဆက္လက္တာ၀န္ယူကာ ပါတီလုပ္ငန္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိပါသည္။
K.T

Read More...

Wednesday, December 31, 2008

Bye Bye 2008


မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ၂၀၀၉ ႏွစ္သစ္တြင္ အၾကပ္အတည္းမ်ား၊ အဆင္မေျပမွဳမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္ၾကၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္နိဳင္ၾကပါေစ...။

Read More...

Friday, December 26, 2008

ေတာင္ႀကီး ဖ၀ါးေအာက္...

မိုးကုတ္မွာ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ေဆာင္းရာသီေရာက္ရင္ က်န္းမာေရးအတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စိတ္ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနတာကုိ အပန္းေျဖတဲ့သေဘာျဖစ္ျဖစ္ ေတာင္တက္ၾကေလ့ရွိတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒီဇင္ဘာလဆို ေတာင္တက္ရာသီလို႔ ေျပာရမလားမသိဘူး။ အစုလိုက္ အဖြဲ႕လိုက္ ေယာက်ၤား၊ မိန္းမ၊ ကေလး၊ လူႀကီး အစံု ေတာင္တက္ၾကတယ္။ အၿမဲတမ္း တက္ေနၾကေတာင္ေတြကေတာ့ မိုးကုုတ္-မိုးမိတ္ နယ္စပ္ လြယ္ဆာရြာ အနီးမွာရွိတဲ့ အံ့ဘြယ္ေတာင္ (လြယ္ဆာေတာင္)၊ ေျပာင္ေခါင္းရြာ အနီးမွာရွိတဲ့ ေတာင္မင္းေတာင္ ( ေတာင္မဲေတာင္္လို႔လည္း ေခၚေ၀ၚၾကတယ္) တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔အဖြဲလည္း ဒီႏွစ္ေတာ့ ေတာင္မဲေတာင္တက္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။ အျမင့္ေပကေတာ့ ၇၅၄၄-ေပ ရွိတယ္။ ေန႔ကေတာ့ ဒီဇင္ဘာ (၂၅)ရက္ေန႔၊ ခရစၥမတ္ ေန႔ေလ။ အမွတ္တရ ခရီးစဥ္ေလးပဲေပါ့ ......။


ေတာင္ထိပ္ ေစာေစာေရာက္ၿပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းနိဳင္ေအာင္ မနက္ပိုင္း ၃-နာရီခြဲေလာက္က စတက္မယ္ဆိုၿပီး ေစ်းသစ္ရပ္၊ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားေအာက္နားက ကိုေအာင္မင္းသန္႔ အိမ္မွာလူစုၾကပါတယ္။ တက္မယ့္လူက စုစုေပါင္း (၂၂)ေယာက္ေတာင္ရွိတယ္။ ၄နာရီခြဲေလာက္ လူေတြစံုေတာ့ စံျပ မုန္႔တိုက္ (SP) က ကိုေတ့ေတ က သူ႕ ဟိုင္းလတ္စ္ကားနဲ႔ ေတာင္ေျခနားက (ေတာင္ေျခဆိုေပမယ့္ ႏွစ္ေတာင္၊ သံုးေတာင္ေလာက္ ထပ္ေက်ာ္ျဖတ္ရေသးတယ္) ၊ ပုဂၢလိက သစ္ေတာစိုက္ခင္းတစ္ခုနားထိ သြားၿပီး အဲဒီကေနမွ ေတာင္တက္ခရီးစဥ္ စတင္ၾကပါတယ္။ နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ၅နာရီ ဆယ္မိနစ္။


မနက္ေစာေစာ၊ ေနမထြက္ေသးေတာ့ လမ္းေတြက မဲေမွာင္ၿပီး ဘာမွ မျမင္ရေသးဘူး။ ဆိုင္မွာ က်ေနာ္ စက္ႏွိဳက္ရင္ သံုးဖို႔ဆို ၀ယ္ထားတဲ့ မိုင္းနင္းေတြမွာသံုးတဲ့ ေခါင္းစြပ္တဲ့ ဓာတ္မီးေလးယူလာလို႔ ေတာ္ေသးတယ္။ တအားဟန္က်လို. အားလံုး ေက်းဇူးတင္ေနၾကတယ္။ ဒီၾကားထဲ ေရွ႕က တစ္ေယာက္က ျဖတ္လမ္းထင္ၿပီး လမ္းမွားၿပီး ေခၚသြားတယ္။ မဲမဲေမွာင္ေမွာင္နဲ႔ မျပဳတ္က်ေအာင္ အပင္ေတြ ျခံဳေတြကို ကုတ္ကပ္ဆြဲ၊ ေျခလွမ္းေတြ သတိထားၿပီး ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ တက္လိုက္ရတယ္။ တစ္ဖြဲ႕လံုး ဟူးဟူး ဟဲဟဲနဲ႔။ လမ္းညႊန္တဲ့တစ္ေယာက္္ကိုလည္း ၀ိုင္းၿပီး ေထာပနာျပဳၾကတယ္။ လမ္းေၾကာင္းေပၚ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေရာင္နီေလးက ပ်ိဳ႕ေနၿပီ။ လွလိုက္တဲ့ ရွဳခင္းေလးေတြ။ ၿမိဳ႕ထဲကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ဘာမွ သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရေသးဘူး။ ျမင္ကြင္းရွင္းေအာင္ ျခံဳေတြကိုျဖဲရွင္းၿပီး ဓာတ္ပံုရိုက္တယ္။


သြားရင္း တက္ရင္းနဲ႔ ေနထြက္လာလည္း တိမ္ေတြရွိေနေသးေတာ့ သိပ္မလင္းေသးဘူး။ လမ္းတေလွ်ာက္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ စလိုက္-ေနာက္လိုက္၊ ေစာင့္လိုက္-နားလိုက္နဲ႔ တက္ခဲ့ၾကတာ ဗိုက္ဆာလာေတာ့ ကိုေတ့ေတ ေ၀ေပးထားတဲ့ စံျပ ပူတင္းေပါင္မုန္႔ေတြကို မနက္စာအျဖစ္ စားၾကတယ္။ ေရေသာက္ရတာလဲ ေသာက္ဖူးသမွ်ေတြထဲမွာ အခ်ိဳဆံုးပဲထင္တယ္။

ေတာင္မဲေတာင္ေျခကိုေရာက္ေတာ့ ခုႏွစ္နာရီေက်ာ္ၿပီ။ အားလံုးလဲ ေတာ္ေတာ္ေလး ၿပိဳင္းေနၾကတယ္။ ကိုေအာင္မ်ိဳးသန္႔တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေတာ္ၿပီ.. ေနာက္ႏွစ္က်ရင္ မတက္ေတာ့ဘူး ဆိုၿပီးေနာင္တသံနဲ. ၿငီးတြားေနေလတယ္။ ခဏနားၿပီးေတာ့ စတက္ၾကတယ္။ တက္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးမတ္တယ္ဗ်ာ။ တခ်ိဳ႕ဆို ဒူးတုန္ေနၾကတယ္။ ေအာက္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ၿမိဳ႕လံုးကို အေပၚစီးကေနျမင္ေနရတယ္။

ေလကလဲ တဟူးဟူးနဲ႔။ ရွဴရတာလဲ ၿမိဳ႕ထဲကနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ဘူး၊ ေကာင္းလိုက္တာ။ တိမ္ေတြကလည္း ေဘးမွာေကာ၊ ေအာက္မွာေကာ၊ အေပၚမွာေကာပဲ။ ဓာတ္ပံုေတြကိုလည္း အေပၚ ေတာင္ေပၚကိုရိုက္လိုက္၊ ေအာက္ရွဳခင္းေတြကို ရိုက္လိုက္၊ ေဘးဘက္ကိုရိုက္လိုက္္နဲ႔ ၃၆၀ဒီဂရီပဲရွိလို႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ဒီၾကားထဲ မင္းသားေတြကလဲ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ပို႔စ္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ရိုက္ခိုင္းေနေသးတယ္။ ပံုေတြ လိုက္ရိုက္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ကိုလြင္မိုးႀကီးကိုလည္း သတိရသြားမိတယ္။ သူ႕ကိုလည္း ဒီျမင္ကြင္းေတြ ရိုက္ေစခ်င္လိုက္တာ၊ ကင္မရာအေကာင္းစားႀကီးနဲ႔။ သူ မိုးကုတ္ကို တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးေသးဘူး။

က်ေနာ္လည္း ေရာက္တုန္း ဓာတ္ပံုေကာင္းေကာင္းေလးေတြရေအာင္ ရိုက္ထားမွဆို ရိုက္ရင္း-တက္ရင္းနဲ႔ တက္တဲ့လူေတြေနာက္ ေတာ္ေတာ္ေလးက်န္ခဲ့တယ္။ မွီေအာင္ ခပ္သြက္သြက္ေလး တက္ရင္း ေျခေထာက္ ၾကြက္တက္မလိုေတာင္ တစ္ခါျဖစ္ေသးတယ္။ ေရာက္ပါၿပီ ေတာင္ထိပ္ကို။ ေစာင့္ေနၾကတယ္။ ဒီေတာင္မဟုတ္ေသးဘူးတဲ့ ေနာက္ဟိုတစ္ေတာင္မွေရာက္မွာတဲ့ အေမာေျပေအာင္ ဆီးေျပာၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာလည္း ေတာင္ျမင့္ျမင့္ဆို ေစတီတစ္ဆူဆူေတာ့ အၿမဲတည္ထားတတ္တယ္။ ေစတီျမင္ေတာ့ ေရာက္ၿပီထင္တာေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ဆက္ခ်ီတက္ၾကတယ္။

အဲဒီေတာင္ကေန ေျပေျပေလးဆင္းသြားေတာ့ ေတာင္မဲေတာင္ထြတ္ႀကီးကို ထီးထီး ျမင္ေနရၿပီ။ ေက်ာက္သားအတိႀကီးပဲ။ ေတာင္ႏွစ္ေတာင္ၾကားထဲကေန ႏွစ္ဖက္စလံုး လွည့္ပတ္ ၾကည့္မိတယ္။ ၀ူခုန္းကားေတြထဲကအတိုင္းပဲဗ်ာ။ ေက်ာက္ေတာင္ေတြေကာ၊ အပင္ေတြေကာ၊ တိမ္ေတြေကာ။ လူေတာင္ ၀ူခုန္းလို ဆီးေဖာ္ ဆီးေဖာ္ဆို ေအာ္ေအာ္ၿပီး ခုန္လိုက္ခ်င္တယ္။ အဲဒီေတာင္ေပၚေရာက္မွပဲ လူဟာေမ်ာက္နဲ. အမ်ိဳးေတာ္တယ္ဆိုတာ လံုး၀ယံုလိုက္ၿပီ။



အေမာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေျပသြားၿပီ။ က်ေနာ္လည္း ထံုးစံအတိုင္း လူေတြကိုေရာ၊ ရွဳခင္းေတြကိုေရာ တျဖတ္ျဖတ္နဲ႔ ဓာတ္ပံု လိုက္ရိုက္တယ္။ စိတ္ထဲမွာလည္း ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ ကင္မရာေလးတစ္လံုးေလာက္ ရခ်င္ေနမိတယ္။ ဟိုးဘက္ေတာင္ေပၚတက္ေနၾကတဲ့ လူေလးေတြကိုလည္း ေရးေရးေလး ျမင္ေနရတယ္။ ေကာင္းကင္ျပာျပာႀကီးနဲ႔ ေက်ာက္ေတာင္ထီးထီးႀကီးကလည္း ဟာမိုနီ ကိုက္ေနလိုက္တာ။ စိတ္တိုင္းက် ရိုက္ၿပီးတာနဲ႔ ေတာင္ထိပ္ ဆက္တက္တယ္။ တက္ရတာ အသဲယားစရာေကာင္းတယ္။ ေက်ာက္ေတာင္ထီးထီးႀကီးမွာ အပင္ႀကီးေတြ မရွိပဲ ျမက္ေျခာက္ေတြေလာက္ပဲ ရွိတယ္။ သတိထားၿပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တက္သြားတယ္။ ေရာက္ပါၿပီ... ေတာင္ေပၚကို...။ မနက္ ရွစ္နာရီခြဲေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပါ။



ေတာင္ေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔ထက္အရင္ ေရာက္ေနၾကတဲ့ အဖြဲ႕လည္း ရွိတယ္ဗ်။ ဆယ္ေယာက္ေက်ာ္ေလာက္ရွိမယ္။ က်ေနာ္တို႔လည္း ညာဘက္ ေတာင္ထြတ္ေနရာဦးၿပီး စတည္းခ်ၾကတယ္။


အားလံုးလည္းပင္ပန္းၿပီး ဗိုက္ဆာေနၾကတယ္။ ေတာင္စတက္တုန္းက ေ၀ထားတဲ့ ထမင္းေၾကာ္ထုတ္ေတြ ျဖည္ၿပီး အာဟာရ ျဖည့္တင္းၾကတယ္။ အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ အၿမဲအကြက္စိတဲ့ ကိုေအာင္မ်ိဳးသန္႔က သူယူခဲ့တဲ့ ဘီတာဒိုင္းလိမ္းေဆးေတြ၊ ဟန္ဆာပလတ္စ္ေတြ၊ လန္းဆန္းေတြ၊ တစ္ျခားလိမ္းစရာေဆးေတြကိုၾကည့္ၿပီး ဘယ္သူမွလည္း ဘာမွ မျဖစ္ၾကဘူး... ငါ့ဟာေတြေတာ့ အလကားျဖစ္ကုန္ပါၿပီ ဆို ေျပာလို႔ အားလံုး ၀ိုင္းေအာ္ၾကေသးတယ္။ ကိုေတ့ေတကေတာ့ သူ႔ဆိုင္ကယူခဲ့တဲ့ ပါဖက္လိေမၼာ္ထုပ္ေတြ၊ ေ၀ဖာထုပ္ေတြ အခ်ိဳပြဲအျဖစ္ ေ၀တယ္။ အားလံုး စားၿပီး ေသာက္ၿပီးၾကေတာ့ တစ္ေရးတေမာ အိပ္တဲ့လူက အိပ္၊ ေတာင္ေပၚ ဟိုၾကည့္ သည္ၾကည့္ ၾကည့္တဲ့လူကၾကည့္၊ ေဆာ့ေနၾကတဲ့ လူေတြက ေဆာ့၊ ေမ်ာက္လုိ ကျမင္းတဲ့သူက ကျမင္းေနၾကနဲ႔...။


က်ေနာ္ကေတာ့ ပံုေတြပဲ ထပ္လိုက္ရိုက္ေနတယ္။ ေနာက္ထပ္ ေတာင္တက္တဲ့အဖြဲ႕ေတြလည္း တဖြဲဖြဲနဲ႔ ထပ္ေရာက္လာၾကတယ္။ စုစုေပါင္း သံုးဖြဲ႕။
ေတာင္ထိပ္ေစတီေဘးမွာ အရင္ မိုးႀကိဳးပစ္ၿပီး ၿပိဳက်ေနတဲ့ ေစတီေဟာင္း တစ္ပိုင္းလည္း ေတြ႕ရတယ္။ ေစတီအုတ္ခံုမွာ ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ ေရးထားျခစ္ထားတဲ့ မွတ္တမ္းေတြ၊ ေန႔စြဲေတြလည္း ေတြ႕ရတယ္။ ဘုန္းႀကီးသီတင္းသံုးတဲ့ ေက်ာင္းေတြ ဘာေတြေတာ့မရွိဘူး။



ေတာင္ေပၚကေန ေအာက္ေျခက ေျပာင္ေခါင္းရြာ၊ မိုးကုတ္ အေရွ႕ပိုင္း၊ အေနာက္ပိုင္း၊ စီဒီအမ္ေအ တာ၀ါတိုင္ႀကီး၊ မိုးမိတ္ၿမိဳ႕ဘက္ အကုန္ျမင္ရတယ္။ ခါတိုင္း ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးကို ျမင္ရတယ္လို႔ေတာ့ ေျပာၾကတယ္။ ခုေတာ့ ျမဴေတြ၊ တိမ္ေတြ ဆိုင္းေနေတာ့ ခပ္ေ၀းေ၀းအဲသည္ထိ မျမင္ရဘူး။ မွန္ဘီလူးလဲ ဘယ္သူမွ မပါလာၾကဘူး။




ေတာင္ေပၚမွာ ရာသီဥတု သံုးမ်ိဳးေျပာင္းတယ္ ဆိုတာ မွန္သားပဲ။ ခဏေနတုန္း တိမ္ေတြ မည္းတက္လာတယ္။ ရာသီဥတု ခ်က္ျခင္း ေျပာင္းသြားတယ္။ ေနမပြင့္ေတာ့ ေလတိုက္တာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေအးတယ္ဗ်။ ဒါနဲ႔ စတည္းခ်တဲ့ေနရာ ျပန္လာတယ္။ အမယ္ ေအးလို႔ဆို မိုးကုတ္ကေန မန္းေလးကုိ ေဆာင္းခုိသြားၾကတဲ့သူေတြလည္း ရွိသဗ်။ က်ေနာ္အက်ၤ ီထူထပ္၊ ဦးထုပ္ေဆာင္း၊ ေနရာလြတ္ တေနရာရွာၿပီး ခဏ လွဲနားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဟိုဘက္ေတာင္စြန္းထိပ္ ျပန္သြားရိုက္တယ္။

ဟိုဘက္က ေကာင္ေတြကေတာ့ သတိထားဦးနဲ႔ စိုးရိမ္တႀကီး ေအာ္ေဖာ္ရၾကတယ္။ အဲသည္ဘက္မွာ နာရီ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းၿပီးမွ ျပန္လာခဲ့တယ္။ ဟိုေျပာသည္ေျပာ ဟိုစားသည္စား ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္နဲ႔ ၁၂နာရီေလာက္က်ေတာ့ ေတာင္ေအာက္ျပန္ဆင္းမယ္ဆိုၿပီး လူစုၾကတယ္။ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုေတြလည္း ထပ္ရိုက္ၾကတာေပါ့။


ၿပီးမွ အားလံုး အေနာက္ဖက္လမ္းကေန ပတ္ၿပီး ျပန္ဆင္းခဲ့ၾကတယ္။ အလာလမ္းနဲ႔ မတူပဲ အဲဒီလမ္းလည္း ဆင္းရ ေတာ္ေတာ္ေလးခက္တယ္။ လွ်ိဳေတြထဲ ပတ္ဆင္းရတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဒူးေကာင္းမေကာင္း စကားေျပာတယ္ ဆို စ-ေနၾကေသးတယ္။လမ္းမွာ ထင္းခုတ္တဲ့ လူေတြကိုလည္း ေတြ႕ရတယ္။ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဒီဇင္ဘာ တစ္လလံုး ေန႔တိုင္း ေတာတက္ၾကတယ္တဲ့။ ေဂၚရခါး အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြေကာ ကေလးေတြေကာ။ (ကင္မရာေတာ့ ဓာတ္ခဲကုန္သြားလို႔ မရိုက္နိဳင္ေတာ့ဘူး) ထင္းထမ္းတဲ့ ကေလးေတြ ေက်ာင္းမတက္နိဳင္၊ ပညာမသင္ၾကားနိဳင္ၾကတာကိုေတာ့ သနားမိတယ္။ ငါလည္း အဲဒီလိုမ်ိဳး မိဘက ေမြးခဲ့ရင္ ထမ္းေနရမွာပဲဆို ကိုယ္ခ်င္းစာမိတယ္ဗ်ာ။ ကိုေအာင္မ်ိဳးသန္႔ကေတာ့ သူတို႔ကို မသံုးလိုက္ရတဲ့ ေဆး၀ါးေတြ ဒါနျပဳသလိုလိုနဲ႔ ေၾကျငာေနျပန္တယ္။ ညေန သံုးနာရီမထိုးခင္ မူလ ကားရပ္ထားတဲ့ေနရာ အားလံုး ျပန္ေရာက္ၾကတယ္။ အျပန္ ကားလမ္းခရီးမွာ အရင္ဆင္းသြားခဲ့တဲ့အဖြဲ႕က သူေတြနဲ႔ သြားျပန္ေတြ႕ေတာ့ အျပန္အလွန္ စၾက၊ ေနာက္ၾက၊ တ၀ါး၀ါးနဲ႔ ေပ်ာ္စရာႀကီး။

ၿမိဳ႕ထဲေရာက္ေတာ့ ဒကာေတာ္ ကိုေတ့ေတက အစားအေသာက္ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ ေရႊကံ့ေကာ္ စားေသာက္ဆုိင္ကို ေခၚသြားၿပီး ေကၽြးေမြးျပဳစုျပန္ပါေသးတယ္။ အဲဒီကေန စားေသာက္ၿပီးမွ အားလံုး ကိုေအာင္မ်ိဳးသန္႔ အိမ္မွာဆင္းၿပီး ႏွဳတ္ဆက္ကာ လူစုခြဲခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ဆို မတက္ေတာ့ဘူး လို႔ ေတာင္တက္တုန္းက ေျပာခဲ့တဲ့ ကိုေအာင္မ်ိဳးသန္႔ကေတာ့ ေနာက္ႏွစ္လည္း တက္ဦးမယ္... တဲ့။
TP

Read More...

Monday, December 22, 2008

ဦးဇင္း ဦးေက်ာ္ မိုးကုတ္လာမည္


ဦးကိတၳိသာရ တျဖစ္လဲ ဦးဇင္း ဦးေက်ာ္ဟိန္း မိုးကုတ္ကို ၾကြလာမယ္လို႔ သိရပါတယ္။ မိုးကုတ္ အေနာက္ပိုင္း က်ပ္ျပင္၊ ပါရမီ နာမွဳကူညီေရးအသင္း က ကမကထျပဳ ေခၚယူတာျဖစ္ၿပီး ေခါင္းစဥ္ကိုေတာ့ တရားအလွဴပြဲ အသွ်င္ ကိတၳိသာရ (အကယ္ဒမီ ဦးေက်ာ္ဟိန္း) စိတ္အေၾကာင္းေဆြးေႏြးပြဲ လို႔ နာမည္တပ္ထားပါတယ္။

တရားပြဲအစီအစဥ္ကေတာ့ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါတယ္...
ေန႔ရက္ - ၁၃၇၀-ျပည့္ႏွစ္ နတ္ေတာ္လဆုပ္ (၁၃)ရက္မွ ျပာသိုလဆန္း (၄)ရက္ေန႔အထိ။
(၂၅.၁၂.၂၀၀၈ မွ ၃၀.၁၂.၂၀၀၈)
ေနရာ - မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ အေနာက္ပိုင္း၊ ပန္းမလယ္ျပင္ေက်ာင္းတိုက္။
အခ်ိန္ - ညေန (၆း၃၀)
TP

Read More...

အင္အားအသင့္အတင့္ရွိ ငလ်င္ လွဳပ္ခတ္သြား

၂၀၀၈-ခုႏွစ္မကုန္ဆံုးမွီ ဒီဇင္ဘာ (၂၁)ရက္ေန႔တြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕၀န္းက်င္ကို ဗဟိုျပဳ၍ အင္အားအသင့္အတင့္ျပင္းထန္ေသာ ေျမငလ်င္တစ္ခု လွဳပ္ခတ္သြားခဲ့ပါသည္။

ျမန္မာနိဳင္ငံ မိုးေလ၀သႏွင့္ဇလေဗဒဌာန၏ သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္အရ ငလ်င္၏ အင္အားမွာ ၅.၂ ရစ္ခ်က္တာစေကးရွိၿပီး ကမၻာေအးေျမငလ်င္တိုင္းတာေရးစခန္း၏ အေရွ႕ေျမာက္ဖက္ မိုင္(၃၈၀)ခန္႔ အကြာအေ၀းကို ဗဟိုျပဳ၍ နံနက္(၅)နာရီ (၅၇)မိနစ္ (၂၂)စကၠန္႔ အခ်ိန္တြင္ လွဳပ္ခတ္သြားေၾကာင္း သိရသည္။ ထို႔ျပင္ ည (၉)နာရီ (၅၄)မိနစ္ အခ်ိန္တြင္လည္း ငလ်င္တစ္ႀကိမ္ ထပ္မံ၍ လွဳပ္ခတ္သြားပါသည္။ အဆိုပါငလ်င္ကို ျမန္မာနိဳင္ငံ အထက္ပိုင္းႏွင့္ အလယ္ပိုင္းေဒသ တခ်ိဳ႕တြင္လည္း သိရွိခံစားလိုက္ရသည္ဟု ေဒသခံမ်ားက ဆိုပါသည္။ ယခု ငလ်င္ဒဏ္ေၾကာင့္ အပ်က္အစီး အထိအခိုက္ မရွိခဲ့ပါ။ ၿပီးခဲ့ေသာ ၂၀၀၄-ခုႏွစ္တုန္းကလည္း ယခုကဲ့သို႔ေသာ ႏွစ္ေဟာင္းမကုန္ဆံုးမွီ ဒီဇင္ဘာလ (၂၅)ရက္ ခရစၥမတ္ေန႔ နံနက္ပိုင္းအခ်ိန္တြင္ အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသ၌ အင္အားျပင္းထန္ေသာ ဆူနာမီငလ်င္ႀကီး လွဳပ္ခတ္ခဲ့ၿပီး လူအေသအေပ်ာက္မ်ားစြာ ရွိခဲ့ပါသည္။

ေရွးက မိုးကုတ္ၿမိဳ႕တြင္ လွဳပ္ခတ္သြားခဲ့ေသာ ထင္ရွားသည့္ ငလ်င္မ်ားကို သမိုင္းစာအုပ္မ်ားတြင္ မွတ္တမ္းတင္ထားသည္ကို ေတြ႕ရွိရပါသည္။ ၿဗိတိသွ်ေခတ္ ၁၉၁၂-ခု ေမလ (၂၃)ရက္ေန႔တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္း၊ ေက်ာက္ၾကမ္းေဒသတ၀ိုက္ကို ဗဟိုျပဳ၍ လွဳပ္ခတ္သြားခဲ့ေသာ ငလ်င္ဒဏ္ေၾကာင့္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕တြင္ သက္တမ္းအရွည္ၾကာဆုံးျဖစ္သည့္ သမိုင္း၀င္ ေရႊဂူႀကီးေစတီေတာ္ ၿပိဳက်ပ်က္စီးခဲ့ရပါသည္။ လြတ္လပ္ေရးေခတ္ ၁၉၄၆-ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၁၂)ရက္ ၾကာသပေတးေန႔ ည (၉)နာရီ (၄၃)မိနစ္ အခ်ိန္တြင္ လွဳပ္ခတ္သြားခဲ့ေသာ ငလ်င္ဒဏ္ေၾကာင့္ မင္းဘုရားေတာင္ေပၚတြင္ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့သည့္ ခ်မ္းသာႀကီးေစတီေတာ္မွာ ၿပိဳက်ပ်က္စီးခဲ့ရပါသည္။ ခ်မ္းသာႀကီးေစတီေတာ္ကို ျပန္လည္ျပဳျပင္မြမ္းမံၿပီးေနာက္ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၃)ရက္ေန႔ ည(၉)နာရီ (၃၀)မိနစ္အခ်ိန္တြင္ လွဳပ္ခတ္ခဲ့ေသာ ေျမငလ်င္ဒဏ္ေၾကာင့္ ေစတီေတာ္မွာ ထပ္မံ၍ ေျမခခဲ့ရျပန္ပါသည္။

ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း ေက်ာက္ၾကမ္းေဒသတ၀ိုက္သည္ ျပင္းထန္ေသာ ငလ်င္မ်ား လွဳပ္ရွားေလ့ရွိသည့္ ငလ်င္ရပ္၀န္းေဒသျဖစ္သည္။ ထိုငလ်င္ေၾကာတြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕သည္လည္း ပါ၀င္သည္ဟု ယူဆနိဳင္သည္။ ေက်ာက္ၾကမ္းျပတ္ေရြ.ေၾကာသည္ ရွမ္းျပည္နယ္ ေနာင္ခ်ိဳၿၽမိဳ.အနီးမွ ေတာင္ေျမာက္အေနအထား ျဖတ္သြားလ်က္ရွိသည္ဟုသိရသည္။
KT

Read More...

Saturday, December 13, 2008

တတိယအႀကိမ္ သဟာယစာေပဆုအား တိုးခ်ဲ႕ခ်ီးျမွင့္ျခင္း

သဟာယစာေပဆုကို ယခင္ႏွစ္မ်ားက တစ္ႏွစ္လွ်င္ ဆုတစ္ဆုစီသာ ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခု တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ သဟာယစာေပဆုတြင္ ဆုႏွစ္ဆု ေပးအပ္ခ်ီးျမွင့္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။ တတိယအႀကိမ္ သဟာယစာေပဆုကို အေတြးအျမင္စာေစာင္၏ အယ္ဒီတာအဖြဲ႕အား ေပးအပ္ခ်ီးျမွင့္မည္ျဖစ္သည့္အေၾကာင္း ဆုေရြးခ်ယ္ေရးေကာ္မတီက သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ယခုထပ္မံ၍ တိုးခ်ဲ႕ခ်ီးျမွင့္မည့္ သဟာယစာေပဆုကိုမူ စာေရးဆရာမ ဂ်ဴး ၏ သူ မင္းကို ဘယ္ေတာ့မွ… ဆိုသည့္ စာအုပ္အား ေရြးခ်ယ္လိုက္သည့္အေၾကာင္း ဆုေရြးခ်ယ္ေရးေကာ္မတီက သတင္းထုတ္ျပန္လိုက္ပါသည္။ ဆုေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႕၏ သံုးသပ္ခ်က္တြင္ ၄င္းစာအုပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဖာ္ျပထားသည္မွာ… စာေရးဆရာ၏ ရွဳေထာင့္မွေန၍ လက္ရွိၾကံဳေတြ႕ေနရသည့္ မ်က္ေမွာက္လူမွဳဘ၀ အက်ပ္အတည္း အေနအထားကို ၄င္း၏ ကေလာင္စြမ္းျဖင့္ ျခယ္မွဳန္းျပသနိဳင္သည္ဟု ယူဆသည့္အတြက္ ေရြးခ်ယ္ရျခင္းျဖစ္သည္ ဟု ပါရွိသည္။




ဂ်ဴး Profile
အမည္ရင္း တင္တင္၀င္း၊ ၁၉၅၈ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၂၀)ရက္ေန႔တြင္ မေကြးတိုင္း ေရနံေခ်ာင္းၿမိဳ႕၌ ဖြားျမင္ခဲ့။ ေမြးခ်င္း (၅)ေယာက္တြင္ အလတ္ျဖစ္၊ မႏၱေလး ေဆးတကၠသုိလ္မွ ၁၉၈၃-ခုႏွစ္တြင္ ဆရာ၀န္ဘြဲ႕ (M.B.B.S) ရရွိခဲ့။ ပထမဆံုး၀တၳဳမွာ သက္ငင္ခ်စ္ (၁၉၈၁-ခု ဇြန္လထုတ္ ရွဳမ၀မဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပခံရ)၊ ပထမဆံုးလံုးခ်င္း၀တၳဳ စာအုပ္မွာ အမွတ္တရ (၁၉၈၇) ျဖစ္သည္။

ဂ်ဴးသည္ ေက်ာင္းေနစဥ္ကာလကပင္ မိခင္၏ေစ့ေဆာ္မႈျဖင့္ စာေရးဆရာ ဓူ၀ံံ၏ မာလာ၀တၳဳရွည္ ကိုစတင္ဖတ္ရင္း စာေရးဆရာျဖစ္ခ်င္ခဲ့သည္။ တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ျမင္သည့္အခါတြင္လည္း မိခင္၏တိုက္တြန္းခ်က္ေၾကာင့္ပင္ ေဆးတကၠသိုလ္သို. တက္ေရာက္သင္ၾကားခ့ဲသည္။ ေရနံေခ်ာင္းေဒသေကာလိပ္ ႏွစ္လည္မဂၢဇင္းတြင္ ရာဇ၀င္ထဲမွာေမာင့္ကုိထားရစ္ခဲ့ ၀တၳဳတိုတစ္ပုဒ္ စတင္ေရးသားေဖာ္ျပခံရသည္။ မႏၱေလးေဆးတကၠသိုလ္ မဂၢဇင္းတြင္လည္း ၀တၳဳတိုမ်ား ေရးသားခဲ့သည္။ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္တြင္ ရႈမ၀ရုပ္စံုမဂၢဇင္း၊ ခ်စ္ကုိယ္ေတြ.က႑တြင္ သက္ငင္ခ်စ္ ၀တၳဳတိုတစ္ပုဒ္ စတင္ေရးသားၿပီး မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚတြင္ ေျခခ်လာသည္။ ရႈမ၀ရုပ္စံုမဂၢဇင္း၌ ကဗ်ာ၊ ၀တၳဳတိုမ်ားေရးသားဖြဲ.ဆိုလာရင္း မ်ိဳးဆက္သစ္ အမိ်ဳးသမီးစာေရးဆရာအျဖစ္ ေဆးတကၠသိုလ္ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ေက်ာင္းသူဘ၀မွာပင္ ထင္ရွားလာသည္။ ေနာက္ ေပဖူးလႊာမဂၢဇင္းတြင္လည္း ၀တၳဳတိုမ်ားႏွင့္ မဂၢဇင္း၀တၳဳရွည္(အမွတ္တရ) စာေပလက္ရာမ်ားျဖင့္ ေက်ာ္ၾကားလာခဲ့သည္။ ဒဂုန္၊ စံပယ္ျဖဴ၊ ခ်ယ္ရီ၊ မေဟသီ၊ ကလ်ာ၊ ဟန္သစ္ မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ ၀တၳဳတိုလက္ရာမ်ားအျပင္ စာေပေဆာင္းပါးမ်ား၊ ရုပ္ရွင္ခံစားမႈေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသားတင္ျပခဲ့သည္။

ပထမဆံုးလံုးခ်င္း၀တၳဳ စာအုပ္ထြက္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ဆက္လက္ေရးသားထုတ္ေ၀လာေသာ လံုးခ်င္း၀တၳဳမ်ားမွာလည္း ထင္ရွားေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ၾကာေတာ့သည္လည္းေမာင့္စကား (၁၉၈၆)၊ ေၾကမြသြားေသာတိမ္တိုက္မ်ားအေၾကာင္း (၁၉၉၁)၊ မရွိမျဖစ္မိုး (၁၉၉၂)၊ ျမစ္တို႔၏မာယာ ၊ နံရံ၏အျခားတစ္ဖက္မွာ (၁၉၉၃)၊ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ဖြင့္ဟ၀န္ခံခ်က္ (၁၉၉၄)၊ ကံၾကမၼာကို မယံုၾကည္ၾကသူမ်ား (၁၉၉၅)၊ ပင္လယ္ႏွင့္တူေသာ မိန္းမမ်ား (၁၉၉၆)၊ ျမစ္တို႔၏မာယာ (၁၉၉၉)၊ ကၽြန္မ၏သစ္ပင္ (၁၉၉၇)၊ ခ်စ္သူေရးတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ညေတြ (၁၉၈၀)၊ ခ်စ္သူေလလား... စကားတစ္ပြင့္ ပြင့္ခဲ့တယ္ (၂၀၀၃)၊ ၾကယ္စင္တံတား ကမ္းပါးႏွင္းျဖဴ ၊ လေရာင္ေအာက္ဖက္ မိုင္အေ၀းမွာ ၊ တိမ္ႏွင့္ခ်ည္တဲ့ႀကိဳး ၊ ေစာင့္ေနမယ္လို႔ မေျပာလိုက္ဖူး၊ ၾကယ္ေၾကြတို႔ရဲ႕ အေတာင္ပံ စသျဖင့္… ။

၀တၳဳတို လံုးခ်င္းစာအုပ္ ရာဇ၀င္ထဲမွာေမာင့္ကိုထားရစ္ခဲ့ႏွင့္ အျခား၀တၳဳတိုမ်ား (၁၉၈၈)၊ ေကာင္းကင္မပါေသာညႏွင့္ အျခား၀တၳဳတိုမ်ား (၁၉၉၁) စသျဖင့္… ။


ဂ်ဴး၏ အမွတ္တရ လံုးခ်င္း၀တၳဳသည္ ျမန္မာစာေပေလာကအတြင္း အေ၀ဖန္ခံရဆံုးေသာ စာေပလက္ရာျဖစ္ခဲ့သည္။ အျခားတစ္ဖက္တြင္ ေျပာစမွတ္ျပဳခံရေသာ ၀တၳဳရွည္လက္ရာမ်ားျဖင့္ သံုးသပ္ေဖာ္ၾကဴးခံရသည္။ ဥပမာ- မလိခ၏ ျမန္မာ၀တၳဳအညႊန္းတြင္ ပင္လယ္ႏွင့္တူေသာမိန္းမ အား အေကာင္းဆံုးလက္ရာ (Masterpiece) အျဖစ္ ညႊန္းဆိုေဖာ္ျပထားသည္။ လံုးခ်င္း၀တၳဳရွည္မ်ားသည္လည္း ရုပ္ရွင္အျဖစ္ ရိုက္ကူးျခင္းခံရသည္။

ဂ်ဴးသည္ ၀တၳဳေရးဆရာမ (Novelist) စစ္စစ္ ျဖစ္ပါသည္။ ၀တၳဳတို၊ ၀တၳဳလတ္ (Novelette)၊ မဂၢဇင္း ၀တၳဳရွည္မ်ားႏွင့္ လံုးခ်င္း၀တၳဳရွည္မ်ား တခုတ္တရ ေရးသားတင္ဆက္ေနသူပင္။ ထို႔ျပင္ ကလ်ာမဂၢဇင္းတြင္ ကၽြန္မဖတ္ခဲ့ေသာစာအုပ္မ်ား (လံုးခ်င္းစာအုပ္အျဖစ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္) ေဆာင္းပါးမ်ားႏွင့္ ဟန္သစ္မဂၢဇင္းမွ ဗြီဒီယိုရုပ္ရွင္ခံစားမွဳ ( ျမစ္တစ္စင္းကိုျဖတ္ေက်ာ္ျခင္း အမည္ျဖင့္ လံုးခ်င္းစာအုပ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္)၊ ဂ်ဴး၏ ေဆာင္းပါးမ်ားသည္ စာဖတ္ပရိသတ္ မျပတ္ ဖတ္ခဲ့ရေသာ ေဆာင္းပါးလက္ရာ မ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။ ယခု ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး ေဆာင္းပါးလက္ရာမ်ား ေရးသားလွ်က္ ရွိသည္။ ထုိ႔ျပင္ မူးယစ္ေဆး၀ါးဆိုင္ရာျပႆနာ၊ နိဳင္ငံတကာေရးရာ၊ ၿမိဳ႕ျပေရးရာဆိုင္ရာ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသားေနရာ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား အဆက္မျပတ္ ဖတ္ေနရဆဲျဖစ္သည္။ ဥပမာ- အမုန္းေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ စစ္ပြဲမ်ား၊ ကၽြန္မခ်စ္ေသာၿမိဳ႕ စသျဖင့္ လံုးခ်င္းစာအုပ္မ်ားအျဖစ္ ထုတ္ေ၀လွ်က္ရွိသည္။

ထင္ရွားေသာေဆာင္းပါးလက္ရာ စာအုပ္မ်ားအနက္ ျမစ္တစ္စင္းကိုျဖတ္ေက်ာ္ျခင္းမွ ေအာ္လန္ဒို ရုပ္ရွင္ခံစားမွဳ ေဆာင္းပါးတြင္ (ေအာ္လန္ဒိုကို ၾကည့္ၿပီးသည့္အခါ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္၏ လွပမွဳကို ရလိုက္သည္။ စိတ္၏ ၿငိမ္းခ်မ္းတည္ၿငိမ္မွဳကို ရလိုက္သည္။ မိန္းမ-ေယာက်္ားဟူေသာ သတ္မွတ္ခ်က္ထက္ လူသားဟူေသာ ေပါင္းစည္းမွဳကို ေတြ႕ရသည္) ဟု ရုပ္ရွင္ကားအေပၚ ခံစားတင္ျပခဲ့ပါသည္။

အျခား စာေရးဆရာ ဆရာမမ်ားႏွင့္ တြဲဖက္၍ ၀တၳဳစာစဥ္မ်ားတြင္လည္း ပါ၀င္ေရးသားခဲ့သည္။ ဥတၱရလမင္း ခံစားသူအႀကိဳက္ ၀တၳဳတိုမ်ား၊ ျမန္မာ၀တၳဳတိုအဖြင့္၊ ရာစုသစ္သို႔ ပ်ံသန္းျခင္း၊ နားၾကပ္ကိုကိုင္ ကေလာင္ကို ကိုင္ဆြဲ၊ ပန္းတို႔ရဲ႕ရနဲ႔၊ ျမန္မာ၀တၱဳတို (၂၀၀၁-၂၀၀၅)၊ အျခားစာစဥ္မ်ားတြင္လည္း ပါ၀င္ေရးသားသည္။

ထို႔ျပင္ ဂ်ဴး၏ ေရေမ်ာသီး ၀တၳဳတိုကို အဆိုေတာ္ ေဟမာေန၀င္း ကလည္းေကာင္း၊ ျမရဲ႕လ ၀တၳဳတိုကို အဆိုေတာ္ ထူးအိမ္သင္ ကလည္းေကာင္း ဖတ္ၾကားအသံသြင္းကာ တိတ္ေခြအျဖစ္ (၁၉၉၇)တြင္ ျဖန္႔ခ်ီခဲ့ပါသည္။

၀တၳဳေရးဆရာမ (Novelist) အျဖစ္ ျမန္မာစာေပေလာကတြင္ ထင္ရွားေအာင္ျမင္ေနေသာ ဂ်ဴး၏ စာေရးဆရာမ ဘ၀အေတြ႕အႀကံဳမ်ားမွာ စိတ္၀င္စားစရာပင္။

ကၽြန္မ ၾကည္ေအးရဲ႕ ၀တၳဳ ကဗ်ာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သေဘာက်တယ္။ တစ္ခါတေလမွာ (Style) ခ်င္း သြားတူတာကို ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း သတိထားမိလိုက္တယ္။ အခုေနာက္ပိုင္း ကၽြန္မရဲ႕ ၀တၳဳေတြမွာ ၾကည္ေအးရဲ႕ (Style) နဲ႔ လံုး၀ကင္းရွင္းၿပီး သီးသန္႔ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။
ကၽြန္မဟာ စာမေရးဘဲ မေနနိဳင္လို႔ ေရးတာပါ။ ကၽြန္မရဲ႕ဦးေႏွာက္ကို အလိုလိုက္တဲ့ လက္ရဲ႕ ဖန္တီးမွဳသက္သက္သာ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ကၽြန္မေရးခဲ့ပါတယ္။ ဒါ ကၽြန္မရဲ႕ ရိုးသားပြင့္လင္းစြာ ၀န္ခံမွဳပါ။

ဂ်ဳး သည္ နိဳင္၀င္းေဆြ ၏ ေႏြတစ္ည လံုးခ်င္း၀တၳဳကို ႏွစ္ၿခိဳက္သလို ျဖစ္တည္မွဳပဓာနစာေရးဆရာ ဖရန္႔ကာဖကာ (Frank Kafka) ၀တၳဳတိုမ်ားကိုလည္း ႏွစ္ၿခိဳက္သူျဖစ္သည္။

ဂ်ဴးႏွင့္ပတ္သက္၍ စာဖတ္ပရိသတ္တစ္ဦးျဖစ္ေသာ အင္န္ဂ်ီအို အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕မွ သားသည္မိခင္တစ္ဦးက ဤသို႔ သံုးသပ္ခဲ့ေၾကာင္း ေစာေက်ာ္ျမတ္ၿငိမ္း ၏ ျမန္မာလူမွဳရွဳခင္း (ဂ်ဴးကို သူ၏ ပရိသတ္ေတြ ဘယ္လိုသေဘာထားၾကသလဲ ေဆာင္းပါး၊ သင့္ဘ၀မဂၢဇင္း၊ ၁၉၉၉-ခုႏွစ္ အမွတ္(၁၁)တြင္) ကၽြန္မကေတာ့ ဂ်ဴးရဲ႕စာေတြကို ဖတ္သင့္တယ္ ထင္လို႔ ဖတ္ေနတယ္။ သူ႕ရဲ႕၀တၳဳတို၊ ၀တၳဳရွည္၊ ေဆာင္းပါးအားလံုးကို ဖတ္တယ္။ ကၽြန္မနဲ႔ သေဘာထားခ်င္း မတိုက္ဆိုင္တာ တစ္ခုႏွစ္ခုေလာက္ကလြဲရင္ အမ်ားစုကိုေတာ့ သေဘာက်တယ္။ ကၽြန္မသေဘာမက်တာက သူ႕၀တၳဳေတြထဲမွာ အတၱခ်င္းၿပိဳင္ၾကတာ၊ အဲဒါမ်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရတယ္။ ဒီေသးေသးမႊားမႊားအားနည္းခ်က္ကလြဲရင္ ဂ်ဴးဟာ သိပ္ကို ထက္ျမက္ပါတယ္။ အႏုပညာအား သိပ္ေကာင္းတယ္။ သူေကာင္းတာေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ဥပမာ… ပညာတန္ဖိုးထားတာ… ေနာက္ၿပီး အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယံုၾကည္မွဳအားမာန္၊ အေတြးအေခၚလြတ္လပ္မွဳ အဲဒါေတြ တင္ျပထားတယ္ ဟု ဖတ္ရွဳရသည္။

ယခုအခါ ဂ်ဴးသည္ စာေပအႏုပညာမ်ား ေရးသားဖန္တီးရင္း ဂ်ဴး စာအုပ္တိုက္ ကိုထူေထာင္ကာ စာအုပ္မ်ား ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ီရင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ၾကည့္ျမင္တိုင္ၿမိဳ႕နယ္၊ အထက္ၾကည့္ျမင္တိုင္လမ္းတြင္ မိသားစု၊ ညီအကိုေမာင္ႏွမမ်ားႏွင့္အတူ ေနထိုင္ကာ စာေပလက္ရာမ်ားကို ေရးသားဖန္တီးလွ်က္ ရွိပါသည္။
STA

ဂ်ဴး Profile မွ အခ်က္အလက္မ်ားကို စံပယ္ျဖဴမဂၢဇင္း (အမွတ္၆ ၊ ၂၀၀၈ ႏို၀င္ဘာ) တြင္ပါရွိေသာ ေလးကိုတင္၏ ဧရာ၀တီရုပ္ပံုလႊာမွ ကူးယူေဖာ္ျပထားေၾကာင္း ၀န္ခံပါသည္။

Read More...